Τα βρέφη αντιμετωπίζουν κίνδυνο από ιούς λόγω της ανεπτυγμένης ακόμα ανοσοποιητικής τους συστοιχίας, ενώ οι ηλικιωμένοι και υπερήλικες μπορεί να κινδυνεύσουν με τη ζωή τους λόγω γρίπης και άλλων λοιμώξεων. Ο όρος “λοιμώξεις των δύο άκρων” αναφέρεται στις εποχιακές λοιμώξεις, σύμφωνα με ειδικούς, και αυτό αποτυπώνεται καθημερινά στα δεδομένα των νοσηλευτηρίων.

Μην αγνοείτε τους ηλικιωμένους. Προστατεύστε τους, αλλά μην τους απομονώνετε στο σπίτι τους. Ενδέχεται να εμφανίσουν συμπτώματα και επιπλοκές που μπορεί να τους θέσουν σε κίνδυνο”, τονίζει ο γηρίατρος Στέλιος Ορφανίδης και ο γεροντολόγος Μάριος Κυριαζής. Ο παιδίατρος Αδάμος Χατζηπαναγής προσθέτει ότι τα βρέφη είναι ευάλωτα, καθώς το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν έχει αναπτυχθεί, ενώ οι πνεύμονές τους δεν είναι ακόμα έτοιμοι να ανταποκριθούν στις πολλές εκκρίσεις.

“Ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσουμε τα βρέφη είναι να μειώνουμε τις πιθανότητες έκθεσής τους σε ιούς”, υπογραμμίζει ο κ. Χατζηπαναγής, προσθέτοντας ότι, καθώς υπάρχει αύξηση των περιστατικών λοιμώξεων, θα ήταν σύνετο να αποφεύγουμε συχνές εξόδους με τα βρέφη και να διασφαλίζουμε ότι άλλα μέλη της οικογένειας με πιθανά συμπτώματα δεν έρχονται σε στενή επαφή μαζί τους. Σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων, συστήνεται η επικοινωνία με τον παιδίατρο και η συνεπής εφαρμογή των συμβουλών που θα δοθούν.

Τον τελευταίο καιρό, δήλωσε ο κ. Χατζηπαναγής, έχουμε παρατηρήσει αυξημένα περιστατικά γρίπης, έχουμε το RSV που εξακολουθεί να επηρεάζει τα παιδιά, καθώς και τον αδενοϊό και τον κορωνοϊό. Η παρουσία αυτών των ιών την εποχή αυτή δεν είναι ασυνήθιστη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Αδιαμφισβήτητα, τα άτομα τρίτης ηλικίας είναι σε μεγαλύτερο κίνδυνο. Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, οι ηλικιωμένοι και οι υπερήλικες έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες από τους νεότερους ενήλικες να πεθάνουν λόγω εποχιακής λοίμωξης. Εκτιμάται ότι έως και 8 στους 10 ασθενείς που εισάγονται στο νοσοκομείο με συμπτώματα λοίμωξης είναι άνω των 65.

Γιατί, όμως, τα άτομα τρίτης ηλικίας κινδυνεύουν περισσότερο;

Αυτό το ερώτημα θα μπορούσε να απαντηθεί με τέσσερις λέξεις: ‘το ανοσοποιητικό τους εκπίπτει’. Αλλά τι σημαίνει αυτό;

“Οι λόγοι που καθιστούν τους ηλικιωμένους πιο ευάλωτους είναι πολλοί, και συνήθως παρατηρούμε ότι στις περιπτώσεις όπου ένα ηλικιωμένο άτομο καταλήγει σε θάλαμο νοσηλείας, οι αιτίες είναι περισσότερες από μία”, εξήγησε ο κ. Ορφανίδης. “Καταρχάς, πρέπει να πούμε ότι το γήρας είναι η φυσιολογική φθορά που σχετίζεται με τη συσσώρευση των βλαβών που έχει υποστεί το σώμα και ο οργανισμός κατά τη διάρκεια της ζωής του. Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει τη δυνατότητα να επιδιορθώνει βλάβες που υφίσταται από τις ‘επιθέσεις’ που δέχεται καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου του και να αντιστέκεται σε αυτές τις επιθέσεις. Με το πέρασμα των χρόνων, όμως, και ανάλογα με τις βλάβες που έχει υποστεί ένας οργανισμός, ο μηχανισμός επιδιόρθωσης φθείρεται”, συμπλήρωσε. “Παράλληλα με αυτό, υπάρχουν και οι συννοσηρότητες, και πρέπει να διευκρινίσουμε ότι, όταν ακούμε τον όρο ‘συννοσηρότητες’ ή ‘υποκείμενα νοσήματα’, πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτά τα νοσήματα μπορεί να είναι ο διαβήτης, η αρτηριακή πίεση, η καρδιοπάθεια, η άνοια κ.λπ. Όλα, δηλαδή, όσα εμφανίζονται και αναπτύσσονται με το γήρας”

Μεταξύ άλλων, αυτά καθιστούν τον οργανισμό πιο ευάλωτο, και ως γιατροί, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα επακόλουθα. Η πολυφαρμακία αποτελεί ένα παράδειγμα. Ένα άτομο με συννοσηρότητες λαμβάνει πολλά φάρμακα, τα οποία μπορεί να επιβαρύνουν τον οργανισμό του ακόμα περισσότερο. Εάν κατά την περίθαλψη χρειαστεί πρόσθετη φαρμακευτική αγωγή, πρέπει να λάβουμε υπόψη αυτόν τον παράγοντα.

Ένας επιβαρυμένος και εξασθενημένος οργανισμός δεν είναι σε θέση να αντιδράσει εύκολα σε ιατρικές παρεμβάσεις, όπως επισήμανε ο γεροντολόγος Μάριος Κυριαζής. Ταυτόχρονα, όταν προσπαθούμε να προστατεύσουμε τους ηλικιωμένους από ιούς και λοιμώξεις, δεν εννοούμε να τους απομονώσουμε στα σπίτια τους, προκαλώντας τους άγχος, αλλά να λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα προστασίας.

Εάν ένας ηλικιωμένος εμφανίσει συμπτώματα εποχιακής λοίμωξης, ο πρώτος σημείο επαφής πρέπει να είναι ο προσωπικός του γιατρός, με τη συνεργασία του γιατρού να είναι ουσιώδης. Για την προστασία τους, πρέπει να ακολουθούμε την κοινή λογική, να φοράμε μάσκες, να παρακολουθούμε για συμπτώματα και να αποφεύγουμε την επαφή εάν έχουμε εμείς οι ίδιοι συμπτώματα.

Με την εμφάνιση της γρίπης, που προκαλεί αυξημένα περιστατικά, η τήρηση των μέτρων προστασίας από όλους είναι απαραίτητη. Είναι σημαντικό να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Συγκεκριμένα, οι ηλικιωμένοι φαίνεται να φοβούνται κυρίως τον κορωνοϊό. Είναι σημαντικό να τους προστατεύουμε και να τους καθησυχάζουμε, χωρίς όμως να τους απομονώνουμε, αναγνωρίζοντας ότι όλοι θα βρεθούμε σε παρόμοιες θέσεις στο μέλλον.”

Πήγη: Philenews