ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Στην Αστυνομία η υπόθεση Ελτζίλ: Σφετερισμός με «μητρικό γάλα» και επισκέψεις στο Προεδρικό
Ακόμα μία υπόθεση σφετερισμού περιουσίας Ελληνοκυπρίων παίρνει τον δρόμο της δικαιοσύνης μετά από επίσημη καταγγελία πολιτών στην Αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας εναντίον του Τουρκοκύπριου συνδικαλιστή Σενέρ Ελτζίλ. Το Economy Today αποκαλύπτει ότι η καταγγελία αφορά φερόμενη εμπλοκή του Σενέρ Ελτζίλ σε πώληση ελληνοκυπριακής γης στην κατεχόμενη Ακανθού, μια πράξη που συνιστά σφετερισμό περιουσίας Ελληνοκύπριων εκτοπισμένων με βάση τη νομοθεσία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο Ελτζίλ (πρώην γγ. της τουρκοκυπριακής συντεχνίας δασκάλων (KTÖS) και πρώην μέλος του ΔΣ του English School) εμφανίζεται ως πωλητής σε συμβόλαιο ημερομηνίας 16 Απριλίου 2021, με το οποίο μεταβιβάστηκαν περίπου 20 στρέμματα γης στην Ακανθού, έναντι £1.417.500 (περί €1,65 εκατ.), μέσω της εταιρείας Dumika Construction Ltd.
eltzil_eggrafo_1_economy_today.jpg
eltzil_eggrafo_2_economy_today.jpeg
Αγοραστής ήταν ο Τουρκοϊσραηλινός εργολάβος Σιμόν Αϊκούτ ο οποίος καταδικάστηκε σε ποινή 5ετούς φυλάκισης τις προηγούμενες βδομάδες παραδεχόμενος 40 εκ των 242 ποινικών κατηγοριών για σφετερισμό ελληνοκυπριακών περιουσιών. To ίδιο συμβόλαιο φέρεται να περιλαμβάνει και δεύτερο παρακείμενο τεμάχιο αξίας £180.000, το οποίο επίσης είχε τεθεί προς πώληση από τον ίδιο.
Σημειώνουμε ότι η αποκάλυψη της πώλησης έγινε αρχικά από την τουρκοκυπριακή ιστοσελίδα Güney Kıbrıs («Γκιϊνίκ»), η οποία δημοσίευσε το σχετικό αγοραπωλητήριο έγγραφο με το όνομα του Σενέρ Ελτζίλ ως πωλητή.
Οι αντιφάσεις Ελτζίλ: Από τη μια τουρκική πρεσβεία και από την άλλη «μητρικό γάλα»
Ο ίδιος ο Ελτζίλ, από την πλευρά του, τον Αύγουστο αντέδρασε με αντιφατικές δημόσιες τοποθετήσεις, ίσως με στόχο το ζήτημα να χαθεί στην μετάφραση. Αρχικά αρνήθηκε κατηγορηματικά οποιαδήποτε παρατυπία, καταγγέλλοντας ότι πρόκειται για «στημένη συνωμοσία με πολιτικά κίνητρα» ενορχηστρωμένη από την «πρεσβεία» της Τουρκίας στα κατεχόμενα. Όπως δήλωσε στην εφημερίδα Πολίτης(link is external), θεωρεί ότι στοχοποιείται επειδή στάθηκε αλληλέγγυος προς πέντε Ελληνοκύπριους που συνελήφθησαν στα κατεχόμενα. Μάλιστα προσφέρθηκε να καταβάλει ο ίδιος την εγγύησή τους. «Οργάνωσαν μια συνωμοσία εναντίον μου και δημοσίευσαν ανυπόστατες κατηγορίες ότι πούλησα ε/κ γη στον Αϊκούτ. Πρόκειται για ανοησίες… Κάποιοι δεν θέλουν οι Κύπριοι να βοηθούν ο ένας τον άλλον» ανέφερε χαρακτηριστικά, διαμηνύοντας προς το κατοχικό καθεστώς ότι «δεν θα φιμώσετε τους Κύπριους».
Ωστόσο, σε μεταγενέστερη γραπτή δήλωση που απέστειλε σε τουρκοκυπριακά ΜΜΕ(link is external), ο Ελτζίλ παραδέχθηκε ουσιαστικά ότι συναίνεσε στην εν λόγω αγοραπωλησία επιμένοντας πως δεν υπήρξε τίποτε το παράνομο από μέρους του. Όπως εξήγησε, το επίμαχο ακίνητο ήταν «κληρονομιά από προηγούμενες γενιές, απολύτως δικαιωματική περιουσία της οικογένειάς μου, καθαρή σαν το μητρικό μας γάλα», στην οποία συνιδιοκτήτες ήταν συνολικά επτά συγγενείς του. «Έδωσα την άδειά μου και υπέγραψα για το ποσοστό που μου αναλογούσε» σημείωσε, επικαλούμενος το μερίδιό του στην οικογενειακή ιδιοκτησία. Ταυτόχρονα, καταδίκασε τα σχετικά δημοσιεύματα ως «ψευδή, υβριστικά και συκοφαντικά», υποστηρίζοντας ότι στόχευαν στην προσωπική του απαξίωση χωρίς καν να του δοθεί δυνατότητα απάντησης κατά παραβίαση κάθε αρχής δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
«Το ψέμα όμως δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως αλήθεια για πολύ καιρό», έγραψε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Γκαζής στην εφημερίδα «Ο δρόμος της Αριστεράς»(link is external) σημειώνοντας ότι οι ισχυρισμοί περί καθαρότητας και νομιμότητας του κ. Ελτζίλ αποδεικνύονται ψευδείς επικαλούμενος ρεπορτάζ του Αλέκου Μιχαηλίδη στον Φιλελεύθερο(link is external) ο οποίος αναφέρει ότι «Με λίγη έρευνα, μπορεί κανείς να μάθει αν υπήρχε τουρκοκυπριακή γη στην Ακανθού πριν την τουρκική εισβολή του 1974…Όπως γνωρίζουμε δε, η οικογένεια του κυρίου Ελτζίλ κατάγεται από την Καλαβασό, μετακόμισε στο Μαρί, και στην Ακανθού έφτασε μόνο μετά το 1974. Προς τι, λοιπόν, αυτά τα ψέματα, από έναν άνθρωπο που καταγγέλλει (με το γάντι, κάποτε) τα τουρκικά εγκλήματα εις βάρος της Κύπρου;».
akanthoy_eltzil.jpg
Αντιδράσεις για τους ψευδείς ισχυρισμούς νομιμοποίησης του σφετερισμού υπήρξαν και στα κατεχόμενα από τον δημοσιογράφο Τζενκ Μουτλουγιακαλί, αρχισυντάκτη της εφημερίδας Yenidüzen, να διαμαρτύρεται μεταφέροντας τα λόγια του συνδικαλιστή και επίσης φιλο-ομοσπονδιακού Ουλάς Γκιοκτσέ, χαρακτηριστικά: «Τι μέρες είναι αυτές! Ξαφνικά, οι ελληνικές περιουσίες έγιναν νόμιμες σαν το μητρικό γάλα. Ο πωλητής έγινε άγγελος, αλλά ο αγοραστής παραμένει διάβολος».
Στην Αστυνομία πάντως έχουν κατατεθεί τόσο τα στοιχεία από το Κτηματολόγιο όσο και ιστορικές πηγές που δείχνουν ότι τα κτήματα που πώλησε ο Σενέρ Ελτζίλ στον Σιμόν Αϊκούτ είναι περιουσίες εκτοπισμένων Ελληνοκυπρίων από την Ακανθού. Σημειώνουμε ότι στη σελίδα του PRIO όπου αναλύεται η δημογραφική σύσταση των κυπριακών χωριών μέχρι το 1974 αναφέρεται ότι το 1960 κανένας Τουρκοκύπριος δεν κατοικούσε την Ακανθού, ενώ ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στους 1.294 Ελληνοκύπριους το 1973.
Βραβείο Ευρωπαίου Πολίτη, μέλος ΔΣ της Αγγλικής Σχολής και παρολίγον Ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ
Η υπόθεση προκαλεί ιδιαίτερη αίσθηση επειδή ο Σενέρ Ελτζίλ θεωρείτο μέχρι πρότινος σύμβολο μετριοπαθούς Τουρκοκύπριου που αγωνίζεται για επανένωση του νησιού. Δάσκαλος στο επάγγελμα, υπηρέτησε επί δεκαετίες ως γ.γ. της συντεχνίας Τουρκοκύπριων δασκάλων (KTÖS). Το 2016 τιμήθηκε με το Βραβείο Ευρωπαίου Πολίτη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά από πρόταση του τότε Ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδάκη (S&D) γιατί «μέσα από την δράση του στην Πλατφόρμα των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων Καθηγητών ”Ενωμένη Κύπρος” αγωνίζεται για ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα ενθαρρύνει ειρηνικές δικοινοτικές αξίες, καλλιεργεί την κουλτούρα της ειρηνικής συμβίωσης και συμβάλλει στην προσπάθεια της επανένωσης της Κύπρου».
vraveio_eyropaioy_politi.jpg
Από το 2013, ο Ελτζίλ συμμετείχε και στο Διοικητικό Συμβούλιο της Αγγλικής Σχολής στη Λευκωσία όπου και παρέμεινε έως τον Μάρτιο του 2025, όταν η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη διέλυσε το εν λόγω συμβούλιο μετά από παρεμβάσεις που υπήρξαν για παράτυπη εισδοχή μαθητή που δεν είχε περάσει τις εξετάσεις. Ο Ελτζίλ κατήγγειλε την απομάκρυνσή του(link is external) ως μέρος «προμελετημένης συνωμοσίας» πολιτικής παρέμβασης στο σχολείο υπογραμμίζοντας τη σημασία να μείνει η Αγγλική Σχολή μακριά από όσους επιδιώκουν να την ελέγξουν για ίδιον όφελος, σημειώνοντας: «Η Αγγλική Σχολή είναι ένα σπάνιο παράδειγμα Κυπρίων που εργάζονται μαζί αρμονικά. Δεν πρέπει να αφεθεί σε όσους επιτρέπουν σε προσωπικές και πολιτικές ατζέντες να υπαγορεύουν το μέλλον της».
Παρά τις διαψεύσεις από τον τότε Γενικό Γραμματέα του Κόμματος Άντρο Κυπριανού, το 2019 το όνομά του Ελτζίλ εξετάστηκε ως πιθανός Τουρκοκύπριος υποψήφιος στο ευρωψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ. Σύμφωνα με μεταγενέστερη αποκάλυψη του δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ(link is external), η υποψηφιότητα Ελτζίλ τελικά ναυάγησε μετά από παρέμβαση της ηγεσίας του τουρκοκυπριακού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CTP) και σημερινού ηγέτη των Τουρκοκυπρίων. Σύμφωνα με τον Λεβέντ ο Τουφάν Ερχιουρμάν μετέβη στα γραφεία του ΑΚΕΛ και απείλησε πως θα διέκοπτε κάθε σχέση αν το κόμμα προχωρούσε με τον Ελτζίλ, απαιτώντας να προκριθεί αντ’ αυτού ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. όπως και συνέβη.
Μπαινόβγαινε ανενόχλητος στο Προεδρικό
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ο Σενέρ Ελτζίλ μπαινόβγαινε ανενόχλητος στο Προεδρικό ως αξιόπιστος συνομιλητής και εκφραστής μια τάσης διαλλακτικότητας. Τον Μάρτιο του 2025 λίγο πριν την άτυπη πενταμερή συνάντηση της Γενεύης ο Ελτζίλ συναντήθηκε με τον Νίκο Χριστοδουλίδη στο Προεδρικό Μέγαρο με το καπέλο του ηγέτη της αντιπροσωπείας Τουρκοκυπρίων λεγόμενης ως «Κυπριακό Πατριωτικό Κίνημα». Ο Βίκτωρας Παπαδόπουλος είχε δηλώσει μετά τη συνάντηση ότι «ήταν πολύ παραγωγική και ότι ο Χριστοδουλίδης άκουσε προσεκτικά τις ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων, σημειώνοντας ότι η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των τακτικών επαφών του Χριστοδουλίδη με μεγάλο αριθμό Τουρκοκυπρίων, τόσο ατομικά όσο και μέσω οργανωμένων ομάδων».
proedriko-tk-3.jpg
elcil_proedriko_march.jpg
Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 2025, ο Ελτζίλ συμμετείχε εκ νέου σε συνάντηση στο Προεδρικό, αυτή τη φορά πλαισιώνοντας Τουρκοκύπριους πολιτικούς αρχηγούς όπως τον Ιζέτ Ιζτζάν (Κόμμα Ενωμένη Κύπρος – BKP) και τον Μουράτ Κανατλί (Κόμμα Νέα Κύπρος – YKP). Οι συγκεκριμένοι, μαζί με τον Ελτζίλ, αποτελούσαν τότε τη λεγόμενη μετριοπαθή τουρκοκυπριακή αντιπολίτευση που συνομιλούσε τακτικά με την ελληνοκυπριακή πλευρά ενόψει των διεθνών επαφών.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Economy Today η κυβέρνηση είχε προειδοποιηθεί για τις σφετεριστικές ενέργειες του Σενέρ Ελτζίλ αφού το αλισβερίσι με τον Αϊκούτ θεωρείτο κοινό μυστικό στα κατεχόμενα παρά το γεγονός ότι δεν είχαν ακόμη διαρρεύσει τα αγοραπωλητήρια έγγραφα. Ενδεικτικά, ο Ελτζίλ είχε εμφανιστεί ως εγγυητής υπέρ του Σιμόν Αϊκούτ στο δικαστήριο τους προηγούμενους μήνες χαρακτηρίζοντας τη στάση του αυτή «θέση ανθρωπιάς, χωρίς διάκριση καταγωγής».
Πρωτοφανής υπόθεση που δείχνει την κανονικότητα των σφετερισμών
Η υπόθεση Ελτζίλ ξεγυμνώνει, για ακόμη μια φορά, την κανονικότητα του σφετερισμού στα κατεχόμενα. Ο Ελτζίλ λόγω «διαλλακτικού» προφίλ, βραβεία Ευρωπαίου πολίτη αποτελεί πρωτοφανή υπόθεση σφετεριστή ο οποίος κατάφερε να μπαινοβγαίνει στο Προεδρικό Μέγαρο την ίδια ώρα που την «κλεμμένη» περιουσία την θεωρεί «μητρικό γάλα». Η καταγγελία στην Αστυνομία για τη μεταβίβαση γης Ελληνοκυπρίων από τον φερόμενο «σφετεριστή» Σενέρ Ελτζίλ προς τον καταδικασμένο σφετεριστή Σιμόν Αϊκούτ συνοδεύεται από όλα τα στοιχεία και η προσοχή τώρα στρέφεται στις επόμενες κινήσεις των αρχών και στο κατά πόσο η υπόθεση θα οδηγηθεί ενώπιον Δικαστηρίου.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Το νέο στοίχημα της Μακαρίου: Εμπόριο, ακίνητα και επενδύσεις
Η επόμενη ημέρα της Λεωφόρου Μακαρίου δεν είναι πρωτίστως κυκλοφοριακό ζήτημα. Είναι ένα σύνθετο οικονομικό και επενδυτικό στοίχημα για την εμπορικότητα, την αξία των ακινήτων, την προσέλκυση κεφαλαίων και, τελικά, το μέλλον του κέντρου της Λευκωσίας.
Του Ανδρέα Μουζουρίδη
Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου Invest Cyprus – Cyprus Investment Promotion Agency
Η συζήτηση για τη Λεωφόρο Μακαρίου έχει επιστρέψει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο, με επίκεντρο τα κενά καταστήματα, την πρόσβαση, τη στάθμευση και την κυκλοφορία. Πρόκειται για εύλογες ανησυχίες, οι οποίες όμως κινδυνεύουν να περιορίσουν ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα σε ένα απλοποιημένο δίλημμα: αυτοκίνητα ή πεζοί.
Το ουσιαστικό ερώτημα είναι διαφορετικό: Τι θέλουμε να είναι η Μακαρίου σε δέκα ή δεκαπέντε χρόνια;
Για δεκαετίες, η λεωφόρος αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς και επιχειρηματικούς άξονες της πρωτεύουσας. Σήμερα καλείται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο της σε ένα διαφορετικό οικονομικό περιβάλλον, όπου το λιανικό εμπόριο μετασχηματίζεται, τα εμπορικά κέντρα έχουν αλλάξει τις καταναλωτικές συνήθειες και το ηλεκτρονικό εμπόριο ενισχύει τον ανταγωνισμό.
Η Μακαρίου, επομένως, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλώς ως ένας δρόμος. Είναι ένα σημαντικό οικονομικό, εμπορικό και επενδυτικό περιουσιακό στοιχείο της Λευκωσίας, το οποίο σήμερα, κατά την άποψή μου, δεν αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητές του.
Τα κενά ακίνητα είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα, όχι όμως ολόκληρο το πρόβλημα. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στις 21 Αυγούστου 2026, από τα 106 ισόγεια υποστατικά στη Μακαρίου, τα 70 είναι ενοικιασμένα, ενώ 36 παραμένουν κενά. Περίπου ένα στα τρία, επομένως, δεν βρίσκεται σήμερα σε παραγωγική χρήση.
Η εικόνα αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί. Θα ήταν όμως εξίσου λανθασμένο να αποδοθεί αποκλειστικά στην κυκλοφοριακή ρύθμιση της λεωφόρου.
Η εμπορικότητα μιας περιοχής επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες: προσβασιμότητα, στάθμευση, ενοίκια, ποιότητα κτιρίων, σύνθεση επιχειρήσεων, αγοραστική δύναμη, επισκεψιμότητα, εστίαση, ψυχαγωγία και χρήσεις των ανώτερων ορόφων.
Ένα πολυπαραγοντικό οικονομικό πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με μία μόνο λύση.
Την ίδια στιγμή, η αγορά ακινήτων της Λευκωσίας εξακολουθεί να παρουσιάζει επενδυτικό ενδιαφέρον. Το γεγονός αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν υπάρχει επενδυτική διάθεση στην πρωτεύουσα, αλλά γιατί μεγαλύτερο μέρος αυτής δεν διοχετεύεται στο κέντρο και ειδικότερα στη Μακαρίου.
Εδώ βρίσκεται και η πραγματική πρόκληση. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε η σχέση απόδοσης και κινδύνου να γίνει πιο ελκυστική για ιδιοκτήτες, επιχειρηματίες ανάπτυξης γης και επενδυτές.
Η Μακαρίου δεν χρειάζεται να γίνει ένα «υπαίθριο mall». Το συγκριτικό της πλεονέκτημα βρίσκεται ακριβώς σε όσα ένα εμπορικό κέντρο δυσκολεύεται να αναπαράγει: την αυθεντική αστική ζωή και τη συνύπαρξη δημόσιου χώρου, αρχιτεκτονικής, ιστορίας, πολιτισμού, εστίασης, εργασίας και κατοικίας μέσα στον πραγματικό ιστό της πόλης.
Αυτό είναι το στοιχείο που μπορεί να μετατρέψει τη Μακαρίου από έναν δρόμο εμπορικής διέλευσης σε έναν σύγχρονο αστικό προορισμό.
Το εμπορικό κέντρο προσφέρει ευκολία. Η Μακαρίου μπορεί να προσφέρει κάτι περισσότερο: εμπειρία, ταυτότητα και αστική ζωή.
Αυτό σημαίνει μετάβαση από ένα μοντέλο που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο retail σε ένα μοντέλο μικτών χρήσεων. Κατάλληλα ακίνητα μπορούν να συνδυάζουν καταστήματα και εστίαση στο ισόγειο με γραφεία, κατοικίες, serviced apartments ή hospitality στους ανώτερους ορόφους, όπου το πολεοδομικό πλαίσιο το επιτρέπει.
Έτσι δημιουργούνται περισσότερες πηγές εισοδήματος, μειώνεται η εξάρτηση από έναν μόνο τύπο χρήσης και ενισχύεται η δραστηριότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Δεν αρκεί να περιμένουμε τους επενδυτές. Πρέπει να δημιουργήσουμε επενδυτικές ευκαιρίες στις οποίες αξίζει να επενδύσουν.
Ένα πρακτικό πρώτο βήμα θα μπορούσε να είναι η δημιουργία ενός Makariou Investment Map – Επενδυτικού Χάρτη Μακαρίου, με καταγραφή των κενών και υποαξιοποιημένων ακινήτων, των δυνατοτήτων ανακαίνισης ή επαναχρήσης και των πιθανών μοντέλων ανάπτυξης.
Ο στόχος δεν θα ήταν απλώς να καταγραφούν τα κενά ακίνητα, αλλά να αναδειχθούν συγκεκριμένες επενδυτικές ευκαιρίες και να γίνει πιο εύκολη η σύνδεση ιδιοκτητών, developers, επιχειρήσεων και επενδυτών.
Παράλληλα, χρειάζονται στοχευμένα κίνητρα για ανακαινίσεις, ενεργειακές αναβαθμίσεις και έργα μικτής χρήσης, αλλά και ταχύτερες διαδικασίες αδειοδότησης.
Για έναν επενδυτή, ο χρόνος δεν είναι ακόμη μία διοικητική λεπτομέρεια. Ο χρόνος είναι κεφάλαιο και, επομένως, κόστος.
Η προσβασιμότητα παραμένει κρίσιμη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένας σύγχρονος εμπορικός δρόμος πρέπει να λειτουργεί ως διάδρομος διέλευσης αυτοκινήτων.
Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σύστημα κινητικότητας: επαρκής περιμετρική στάθμευση, αποτελεσματική δημόσια συγκοινωνία, χώροι φορτοεκφόρτωσης, taxi και drop-off, ασφαλείς πεζές διαδρομές και καλύτερη σύνδεση με τους υπόλοιπους εμπορικούς άξονες.
Ο στόχος είναι απλός. Να μπορεί ο καταναλωτής, ο εργαζόμενος και ο επισκέπτης να φτάσει εύκολα στη Μακαρίου, χωρίς να χρειάζεται να διασχίσει τη Μακαρίου με το αυτοκίνητό του.
Μια σύγχρονη εμπορική περιοχή, όμως, δεν αρκεί μόνο να αναβαθμιστεί. Πρέπει και να διαχειρίζεται επαγγελματικά.
Η εμπειρία πόλεων όπως το Λονδίνο και το Άμστερνταμ, μέσα από μοντέλα όπως τα Business Improvement Districts (BIDs) και τα Business Investment Zones (BIZ), δείχνει ότι η συνεργασία επιχειρήσεων, ιδιοκτητών και τοπικής αυτοδιοίκησης μπορεί να δημιουργήσει οργανωμένη διαχείριση μιας εμπορικής περιοχής. Στο Λονδίνο λειτουργούν σήμερα περισσότερα από 70 BIDs, ενώ στο Άμστερνταμ λειτουργούν 91 BIZ.
Τα μοντέλα αυτά μπορούν να υποστηρίξουν δράσεις για τη φροντίδα του δημόσιου χώρου, την καθαριότητα, την ασφάλεια, το marketing, τις εκδηλώσεις, την προβολή της περιοχής και την προσέλκυση νέων επιχειρήσεων και επενδύσεων.
Μια αντίστοιχη προσέγγιση θα μπορούσε να εξεταστεί και για τη Μακαρίου, προσαρμοσμένη στα δεδομένα και στις ανάγκες της Λευκωσίας.
Ένας δρόμος που θέλει να προσελκύει κόσμο, κατανάλωση, επιχειρήσεις και νέες επενδύσεις δεν μπορεί να λειτουργεί ως ένα σύνολο μεμονωμένων ιδιοκτητών και επιχειρήσεων.
Χρειάζεται επαγγελματική και οργανωμένη διαχείριση ενός ενιαίου εμπορικού προορισμού, με συντονισμό, στρατηγική, marketing, εκδηλώσεις, φροντίδα του δημόσιου χώρου και ενεργή προσέλκυση νέων επιχειρήσεων και επενδύσεων.
Η ανάπλαση της Μακαρίου δημιούργησε έναν αναβαθμισμένο δημόσιο χώρο. Το επόμενο και δυσκολότερο βήμα είναι να δημιουργηθεί γύρω από αυτόν ένας βιώσιμος οικονομικός χώρος.
Ένας χώρος όπου ο καταναλωτής θα έχει λόγο να επιστρέφει, ο επιχειρηματίας θα μπορεί να αναπτύσσεται, ο ιδιοκτήτης θα έχει κίνητρο να αναβαθμίσει το ακίνητό του και ο επενδυτής θα βλέπει πραγματικές προοπτικές δημιουργίας αξίας.
Γι’ αυτό η συζήτηση δεν πρέπει να εξαντλείται στο ερώτημα αν η Μακαρίου πρέπει «να ανοίξει ή να κλείσει». Είναι ένα πολύ μικρό ερώτημα για ένα πολύ μεγαλύτερο οικονομικό ζήτημα.
Το πραγματικό στοίχημα είναι να δημιουργήσουμε ένα νέο μοντέλο αστικής οικονομίας, εμπορίου, επενδύσεων και ανάπτυξης.
Δεν πρέπει απλώς να περιμένουμε να επιστρέψει η παλιά εμπορικότητα της Μακαρίου. Πρέπει να δημιουργήσουμε τη νέα.
Η Μακαρίου δεν χρειάζεται να γυρίσει πίσω. Χρειάζεται να πάει μπροστά.
ΔΗΜΟΙ
Παγκύπρια κινητοποίηση των Δήμων απέναντι στο κράτος – Διαμαρτυρία για την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια
Το Δημοτικό Συμβούλιο Λατσιών – Γερίου προχωρά σε τρίωρη ειρηνική διαμαρτυρία στις 3 Αυγούστου, καλώντας την Πολιτεία να αναθεωρήσει τη στάση της απέναντι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και να διασφαλίσει την ουσιαστική οικονομική στήριξη των Δήμων.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου, η κινητοποίηση αποτελεί αντίδραση στις πολιτικές και τις αποφάσεις του κεντρικού κράτους, οι οποίες – όπως υποστηρίζεται – περιορίζουν την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των Δήμων και μεταφέρουν ολοένα και μεγαλύτερο οικονομικό βάρος στις τοπικές αρχές και, τελικά, στους ίδιους τους δημότες.
Το Δημοτικό Συμβούλιο τονίζει ότι, αντί η Πολιτεία να ενισχύσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσω επαρκούς και δίκαιης κρατικής χορηγίας, επιλέγει πολιτικές που οδηγούν τους Δήμους σε αυξήσεις τελών και επιβαρύνσεων, εξέλιξη με την οποία δηλώνει ότι διαφωνεί κάθετα. Όπως επισημαίνεται, οι δημότες δεν θα πρέπει να επωμιστούν το κόστος της ανεπαρκούς κρατικής στήριξης προς τους Δήμους.
Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ακόμη ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη θεσμική λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών, καθώς περιορίζει τη δυνατότητα των Δήμων να παρέχουν ποιοτικές υπηρεσίες χωρίς πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις.
Η διαμαρτυρία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026, από τις 09:00 μέχρι τις 12:00, έξω από το Δημοτικό Μέγαρο Λατσιών – Γερίου. Το Δημοτικό Συμβούλιο θα συμμετάσχει στην κινητοποίηση, ενώ καλεί δημοτικούς υπαλλήλους, εργαζομένους και προσωπικό να παρευρεθούν εθελοντικά, διευκρινίζοντας ότι η συμμετοχή είναι απολύτως προαιρετική και δεν θα υπάρξει οποιαδήποτε δυσμενής μεταχείριση για όσους επιλέξουν να μην συμμετάσχουν. Παράλληλα, ο Δήμος αναφέρει ότι θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να συνεχιστεί η εξυπηρέτηση επειγουσών και ουσιωδών αναγκών των δημοτών κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης.
Το Δημοτικό Συμβούλιο χαρακτηρίζει τη διαμαρτυρία ως ειρηνική, θεσμική και διεκδικητική, υπογραμμίζοντας ότι στόχος της είναι η προάσπιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της οικονομικής και διοικητικής αυτοτέλειας των Δήμων, καθώς και των συμφερόντων των δημοτών.
ΔΗΜΟΙ
Δημοτική Αιμοδοσία στον Δήμο Λατσιών-Γερίου: Μια Πράξη Αγάπης και Αλληλεγγύης
Ο Δήμος Λατσιών-Γερίου απευθύνει ανοικτό κάλεσμα στους δημότες και σε όλους τους εθελοντές αιμοδότες να συμμετάσχουν στη Δημοτική Αιμοδοσία, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη, 21 Ιουλίου 2026, από τις 5:30 μ.μ. έως τις 9:30 μ.μ., στο Κέντρο Αίματος Γερίου.
Η αιμοδοσία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πράξεις κοινωνικής προσφοράς. Με λίγα μόνο λεπτά από τον χρόνο μας μπορούμε να προσφέρουμε ελπίδα και να συμβάλουμε στη σωτηρία συνανθρώπων μας που έχουν ανάγκη από αίμα, είτε λόγω ατυχημάτων, χειρουργικών επεμβάσεων, χρόνιων παθήσεων ή άλλων έκτακτων περιστατικών.
Κάθε μονάδα αίματος μπορεί να σώσει έως και τρεις ζωές, γι’ αυτό και η συμβολή κάθε εθελοντή αιμοδότη είναι ανεκτίμητη. Η συνεχής ανάγκη για επαρκή αποθέματα αίματος καθιστά την εθελοντική αιμοδοσία μια διαρκή πράξη ευθύνης, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.
Ο Δήμος Λατσιών-Γερίου καλεί όλους όσοι μπορούν να αιμοδοτήσουν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα και να στηρίξουν αυτή τη σημαντική προσπάθεια.
Δημοτική Αιμοδοσία Δήμου Λατσιών-Γερίου
- Ημερομηνία: Τρίτη, 21 Ιουλίου 2026
- Ώρα: 5:30 μ.μ. – 9:30 μ.μ.
- Χώρος: Κέντρο Αίματος Γερίου
Δώστε αίμα – Σώστε ζωές.
Μια μικρή πράξη προσφοράς μπορεί να γίνει το μεγαλύτερο δώρο για κάποιον συνάνθρωπό μας. Η συμμετοχή όλων μας κάνει τη διαφορά.
