Του Πέτρου Ζαρούνα*

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Χλώρακα και τη Λεμεσό δημιουργούν νέες πολιτικές τάσεις και ισορροπίες. Κατά πρώτο αναδεικνύουν το μεταναστευτικό ως το πρώτο θέμα με διαφορά ανάμεσα στη κοινή γνώμη πιο μπροστά και από το Κυπριακό ή την ακρίβεια. Αυτό καταδεικνύουν οι πρόσφατες σοβαρές δημοσκοπήσεις αλλά και κάποιες ανεπίσημες μετρήσεις στα ΜΚΔ. Εδώ να διευκρινίσουμε πως το μεταναστευτικό δεν έχει να κάνει με τις 195,000 νόμιμους ξένους εργαζόμενους που καταβάλλουν και κοινωνικές ασφαλίσεις αλλά με τις 30,000 αιτητές ασύλου όπως επίσης και τους μη καταγεγραμμένους παράνομους μετανάστες. Η τάση αυτή με τη σειρά της οδηγεί σε σαφή άνοδο του ΕΛΑΜ που εδώ και χρόνια πρωτοστατεί με πολύ συγκεκριμένες θέσεις στο θέμα αυτό οι οποίες είναι αποδεκτές από σημαντικό ποσοστό των Κυπρίων πολιτών. Ήδη ανώτατα στελέχη του ΔΗΚΟ σε κατ ιδίαν συζητήσεις τους αναγνωρίζουν ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο το ΕΛΑΜ να τους ξεπεράσει στις επόμενες ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2024. Φυσικά είναι πολύ πρόωρο για να εκτιμήσουμε το τι θα γίνει στις ευρωεκλογές. Πολλά θα εξαρτηθούν από τι θα κάνει και το ίδιο το ΕΛΑΜ που τα τελευταία χρόνια έχει ωριμάσει και συνειδητά αποστασιοποιηθεί από τη Χρυσή Αυγή και τα ανάλογα κόμματα στην Ελλάδα. Αντίθετα επιδιώκει τη σύνδεση του με συντηρητικά ευρωπαϊκά κόμματα όπως το ID και το ECR. Μεγάλος κερδισμένος των πρόσφατων γεγονότων φαίνεται να είναι και το ΑΚΕΛ. Παλαιοί ψηφοφόροι του που συνήθιζαν να απέχουν στις τελευταίες ψηφοφορίες επιστρέφουν φοβούμενοι την ακραία συμπεριφορά των χούλιγκαν και των ακροδεξιών κουκουλοφόρων θεωρώντας το ΑΚΕΛ ως τη μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να γίνει το ανάχωμα σε αυτό το κίνδυνο. Σε αυτούς προστίθενται ακροαριστερά στοιχεία και ακτιβιστές καθώς επίσης και κεντροαριστεροί από το ΔΗΚΟ που έχουν απογοητευτεί από τα μέχρι σήμερα πεπραγμένα της κυβέρνησης Ν. Χριστοδουλίδη. Η νέα θέση  της ηγεσίας του ΑΚΕΛ για μη συμμετοχή σε πάνελ που συμμετέχουν στελέχη του ΕΛΑΜ ικανοποιεί μεν κάποιους ψηφοφόρους του αλλά εκλαμβάνεται ως άρνηση του διαλόγου από τη πλειοψηφία της κοινωνίας. Από τη πλευρά του ΔΗΣΥ βλέπουμε περισσότερο τάσεις εσωστρέφειας και αποστασιοποίησης στελεχών ως επακόλουθο της εκλογής Ν. Χριστοδουλίδη στη προεδρία της Δημοκρατίας. Επιπρόσθετα στο μεταναστευτικό έχουμε αποσπασματικές προσπάθειες με δηλώσεις τύπου Πελεκάνου με στόχο τη συγκράτηση των διαρροών προς ΕΛΑΜ. Στις προσπάθειες ανακοπής του ΕΛΑΜ  εντάσσεται και η πρόθεση συμπερίληψης στο ψηφοδέλτιο των ευρωεκλογών και δύο σημαντικών υποψηφίων από την ελεύθερη Αμμόχωστο που είναι προπύργιο του ΕΛΑΜ. Την ίδια στιγμή με το νεοϊδρυθέν προεδρικό συμβούλιο η Αννίτα Δημητρίου επιχειρεί προληπτικά να επιμερίσει τις ευθύνες μίας διαφαινόμενης εκλογικής ήττας στις ευρωεκλογές. Αντίστοιχα η υπό διαπραγμάτευση μερική συνεργασία (σε 8 μόνο δήμους) του ΔΗΣΥ με το ΔΗΚΟ, τη ΔΗΠΑ και την ΕΔΕΚ στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης έχει ως στόχο ο ΔΗΣΥ να αποφύγει τυχόν αρνητικά αποτελέσματα. * Ο κ. Πέτρος Ζαρούνας είναι διεθνολόγος και πολιτικός αναλυτής.